Euskadiko Orkestra Sinfonikoaren estreinaldi hunkigarria Parisko Théâtre des Champs-Élyséesen

Musikaren historiako estreinaldi handien lekuko izan den agertokira igotzea, Igor Stravinskyren Udaberriaren sagaratzea kasu, zirragarria da eta esperientzia musikal paregabea ere bai. Hala bizitu zuten atzo Euskadiko Orkestrako musikariek, Robert Treviño beren titularra buru zutela. Antzoki honetaz gozatzeko aukera izan zuten eta, aldi berean, Orkestra bizitzen ari den une musikal bikaina erakusten jakin izan zuten.

Ravelekin ireki zuten, konpositorearen Ziburuko jatorriari egindako keinu batean, Rapsodie espagnole eta La Valse interpretatuz. Irudimen tinbriko handiz eta kolore orkestral ugariz idatzita daude bi obrak, eta berehala erakarri zuten ikusleen interesa. Bigarren zatian, Orkestrak Mahlerren Lurraren kantari ekin zion. Konpositorearen bizitzako aldi mingarrienetako batean konposatutako obra da, eta bizitzaren gozamenak ospatzen eta galeraren eta heriotzaren inguruan gogoeta egiten duten sei abesti biltzen ditu. Lehen mailako bi interprete mahleriarrek kantatu zituzten bertsoak: Jennifer Johnston mezzosopranoa eta Corby Welch tenorra. Théâtre des Champs-Élysées antzokian debutatzeko lan zail hau aukeratu izana Robert Treviñok orkestraren gaitasuna eta forma ona erakusteko duen asmoak azaltzen du. Denek batera talde ona osatu zuten, eta Mahlerren partiturak eskatzen duen heldutasun interpretatiboa maila musikal handiarekin erakutsi zuten.

Publikoa oso aditua eta adeitsua izan zen, eta Treviñok batuta jaitsi zuen arte ez zituen ‘bravo’-ak oihukatu. Orduan bakarrik, Lurraren kanta lanaren amaierako mugimenduak uzten duen isiltasuna eta baitaratzea txalo-zaparrada luzeek hautsi zuten aretoan, "Orkestraren soinu boteretsuak eta musika kalitateak" harrituta. Treviñok bere presentzia eskertzeko baliatu zuen momento hau, baita Orkestraren estreinaldiak Parisen erbesteko lehen Eusko Jaurlaritza izan zenetik 80 urte betetzen diren unearekin bat egiten duela azaltzeko ere. Baina, batez ere, unea baliatu zuen "euskal kulturaren eta dituen musikari handien lagin" hau poztasunez erakusteko. Ravelen Rapsodie espagnoleren azken mugimenduaren errepikapenak Euskadiko Orkestra Sinfonikoaren ibilbidean jada historikoa den kontzertu bat amaitzeko balio izan zuen.

Erakundeen presentzia eta euskal komunitatea

Euskadiko Orkestra beti aritzen da kultur enbaxadore lanetan, eta euskal kulturaren ikusgarritasuna zabaltzen eta indartzen du kanpoan. Horri buruz mintzatu zen Joxean Muñoz Eusko Jaurlaritzako kultura sailburuordea, eta hark, Oriol Roch Orkestraren zuzendari nagusiarekin batera, Espainiak Parisen duen enbaxadoreari, Fernando Cardererari, harrera egin zion antzokian. Enbaxadoreak, melomano aitortua, laudoriozko hitzak baino ez zituen izan Orkestrarentzat, eta "bertutetsua eta boteretsua" zela adierazi zuen. ELGAko eta UNESCOko beste ordezkari instituzional batzuez gain, Xabier Bindel Leizaola agurtzeko aukera egon zen, Jesús María Leizaolaren biloba, 1960tik 1978ra erbestean Eusko Jaurlaritzako lehendakari izandakoa. Ikusleen artean Parisko Euskal Etxeko kideak agurtzeko aukera ere izan zen.

Estreinaldiaren ostean, Andris Nelsonsek zuzendutako Vienako Orkestra Filarmonikoak eta Philharmonia Orchestrak, Esa Pekka Salonenekin, hartuko dute lekukoa. Eta garrantzi handiko beste epizentro kultural batera, Istanbulera, zuzenduko du bere nazioarteko erronka berria, datorren martxoaren 9an.

Kontzertuaren programa:

Paris, Théâtre des Champs-Élysées, urtarrilak 25, 20:00

Jennifer Johnston, mezzosopranoa
Corby Welch, tenorra
Euskadiko Orkestra Sinfonikoa
Robert Treviño, zuzendaria

Maurice Ravel: Rapsodie espagnole [16’] / La Valse [12’]
Gustav Mahler: Lurraren kanta [63’]